Bazılarının herhalde çok kurnaz olduğu için "Şeytan Efendi" dedikleri bir Mehmet Efendi vardı. Bu şıh efendi sevdiği çocuklara hep: "yavrusunun yavrusunu gördüğüm" der, gönülleri alırdı. Bizler bu hitaptan hep memnun olurduk.
Sonra biraz düşününce adamın bizden ziyade kendisine dua ettiğini anladık. Adamdaki zekaya bak, hem kendine dua ediyor, hem de bizden takdir ve hürmet görüyor. Tabii hayata bağlılığı da caba.
Şimdi ise "Allah'ım evlat acısı gösterme" diye dua ediliyor. Aradaki farka bakın.